Synchronisatie is de Sleutel
Diep in mijn hart, daar schuilt dat ene speciale plekje. Verborgen voor iedereen, onzichtbaar voor het oog. De rustige hartslagen slaan hun ritmisch akkoord. Zelfs op de meest…
Lees verder →Betreed het landschap van het hart, waar emoties hun eigen vormen aannemen. In ‘Gevoelslandschappen’ geef ik stem aan de caleidoscoop van menselijke gevoelens: de tinteling van vreugde, de zwaarte van verdriet, de warmte van liefde, de prikkel van verwondering. Elk woord is een penseelstreek die probeert de essentie van een emotie te vangen, een uitnodiging om je eigen innerlijke wereld te verkennen en te erkennen wat daar leeft.
Diep in mijn hart, daar schuilt dat ene speciale plekje. Verborgen voor iedereen, onzichtbaar voor het oog. De rustige hartslagen slaan hun ritmisch akkoord. Zelfs op de meest…
Lees verder →
In de serene stilte van mijn meditatie, zo diep als het wateroppervlak van een oud meer dat mijn ogen weerspiegelt, heb ik een fundamentele waarheid gezien. Het was…
Lees verder →
Een energie in mij, niet altijd stormachtig voelbaar, maar wel altijd diepgaand en fundamenteel aanwezig. Ze sluimert diep vanbinnen, soms als een zacht gloeiende waakvlam die geruststellend warmte…
Lees verder →
Zittend op het bankje, waar de laatste waterdruppels glinsteren als diamanten op het donkere hout, voel ik de frisse kilte van de net verdwenen bui. Aan de overkant…
Lees verder →
De echo is voor mij het naklinken van de klanken uit het verleden. Het is een reis terug naar mijn gevoelswereld, een resonerende weerklank van het verleden. Het…
Lees verder →
Een venster naar mijn ziel. Kijkend in het water zie ik de wereld op zijn kop: wolken zweven onder het oppervlak, en de bomen tonen hun bladeren van…
Lees verder →
Gevoel is voor mij altijd al een gevoelig punt geweest. Vanaf mijn jeugdjaren heb ik ervaren mij anders te voelen dan de anderen om mij heen. Die diepgang,…
Lees verder →
Hier in de stilte van mijn eigen ruimte, waar de muren fluisteren en de schaduwen dansen. Hier, in deze veilige cocon, durf ik hem tevoorschijn te laten komen:…
Lees verder →
In de stille diepte van mijn wezen stel ik mezelf de vragen die de komende jaren zullen vormen. In welke opzichten wil ik groeien? Niet zomaar groeien, maar…
Lees verder →
Mijn trauma’s, mijn schaduwen van het verleden, voelen diep. Ze vertellen me hoe ver ik ben gegaan, onbewust en ongewild. Maar wel te ver. Een rugzak die zwaar…
Lees verder →
Soms voel ik een diepe behoefte om te doorgronden wat er werkelijk speelt, zowel in mezelf als in de ander. Wat mij heeft geholpen is om te mentaliseren…
Lees verder →
Zittend in het park, tegenover vele oude, statige bomen. Zo groot, de stammen zo breed als ze oud zijn. De kruinen zo hoog en breed en mooi gevormd.…
Lees verder →