Ongefilterd
Mijn wereld kent geen dimlicht. Alles staat altijd op vol vermogen. Prikkels komen binnen als een ongefilterde vloedgolf die tegen mijn fundament beukt. Wat een ander hoort, voel…
Lees verder →Betreed het landschap van het hart, waar emoties hun eigen vormen aannemen. In ‘Gevoelslandschappen’ geef ik stem aan de caleidoscoop van menselijke gevoelens: de tinteling van vreugde, de zwaarte van verdriet, de warmte van liefde, de prikkel van verwondering. Elk woord is een penseelstreek die probeert de essentie van een emotie te vangen, een uitnodiging om je eigen innerlijke wereld te verkennen en te erkennen wat daar leeft.
Mijn wereld kent geen dimlicht. Alles staat altijd op vol vermogen. Prikkels komen binnen als een ongefilterde vloedgolf die tegen mijn fundament beukt. Wat een ander hoort, voel…
Lees verder →
Mijn brein is net een hogesnelheidstrein. Het raast door landschappen van complexe ideeën en legt verbanden voordat een ander de kaart heeft uitgevouwen. Ik leef in de diepte,…
Lees verder →
Ik stap de kamer binnen en de deur valt zwaar achter me in het slot. De stilte hier is bedrieglijk; de lucht is dik en verstikkend. Het is…
Lees verder →
Het begon allemaal in mijn DNA. Dyslexie is niet iets wat je ontwikkelt; je hebt het simpelweg. Van kinds af aan is het een rode draad door mijn…
Lees verder →
Dag Martijn, Ik schrijf je dit omdat ik je al een lange tijd van een afstand volg. Ik heb gezien wat je hebt moeten doorstaan en ik wil…
Lees verder →
Het voelt als een diep ingesleten, ongeschreven automatisme: het onbewust aanspannen van elke vezel in mijn lijf nog voordat de eerste voortekenen van een storm zich aan de…
Lees verder →
Wanneer ik naar de wereld kijk, zie ik een vreemde, omgekeerde werkelijkheid. We rennen onszelf koortsachtig voorbij, voortgejaagd door de onzichtbare zweep van het ‘moeten’. De blik is…
Lees verder →
De Spiegel van de Ongehoorde Woorden Wanneer ik afdaal in de lagen van mijn verleden, stuit ik op een uitgestrekt landschap van stilte. Het was geen vijandige omgeving,…
Lees verder →
Het begon in de diepe stilte van mijn meditatie een moment waarin de wereld eindelijk ophield met trekken en duwen aan mijn wezen. In die zeldzame rust viel…
Lees verder →
Ik zit hier in de stilte van de vroege ochtend, de tijd waarin mijn gedachten vaak de diepte opzoeken. Als ik terugkijk op mijn pad, zie ik de…
Lees verder →
De tweede helft van december vouwt zich vaak om me heen als een schrale, grijze nevel. Terwijl de wereld zich verliest in een koortsachtige jacht naar gezelligheid, voelt…
Lees verder →
Een mooie dag om naar de zee te fietsen. De tocht gaat door de duinen, waar het golvende landschap wordt afgewisseld met bossen en open duinlandschappen. Iedereen die…
Lees verder →