Één stap,
Ik zit hier in de stilte van de vroege ochtend, de tijd waarin mijn gedachten vaak de diepte opzoeken. Als ik terugkijk op mijn pad, zie ik de…
Lees verder →De natuur is mijn grootste leermeester en meest zuivere spiegel. In ‘Natuurlijke Spiegelingen’ beschrijf ik de wonderen van de natuur en verbind ik deze met mijn eigen innerlijke processen. Hoe een woeste zee mijn onrust kan weerspiegelen, of een ontluikende knop een teken van hoop kan zijn. Dit is een ode aan de natuurlijke wereld, een plek waar de schoonheid buiten je uitnodigt om diep vanbinnen te voelen en te begrijpen.
Ik zit hier in de stilte van de vroege ochtend, de tijd waarin mijn gedachten vaak de diepte opzoeken. Als ik terugkijk op mijn pad, zie ik de…
Lees verder →
Een mooie dag om naar de zee te fietsen. De tocht gaat door de duinen, waar het golvende landschap wordt afgewisseld met bossen en open duinlandschappen. Iedereen die…
Lees verder →
In de serene stilte van mijn meditatie, zo diep als het wateroppervlak van een oud meer dat mijn ogen weerspiegelt, heb ik een fundamentele waarheid gezien. Het was…
Lees verder →
Zittend op het bankje, waar de laatste waterdruppels glinsteren als diamanten op het donkere hout, voel ik de frisse kilte van de net verdwenen bui. Aan de overkant…
Lees verder →
De echo is voor mij het naklinken van de klanken uit het verleden. Het is een reis terug naar mijn gevoelswereld, een resonerende weerklank van het verleden. Het…
Lees verder →
Een venster naar mijn ziel. Kijkend in het water zie ik de wereld op zijn kop: wolken zweven onder het oppervlak, en de bomen tonen hun bladeren van…
Lees verder →
Soms voel ik een diepe behoefte om te doorgronden wat er werkelijk speelt, zowel in mezelf als in de ander. Wat mij heeft geholpen is om te mentaliseren…
Lees verder →
Zittend in het park, tegenover vele oude, statige bomen. Zo groot, de stammen zo breed als ze oud zijn. De kruinen zo hoog en breed en mooi gevormd.…
Lees verder →
Hier zit ik bij de vijver, met de fontein in het midden. Een eilandje met bomen en struiken. De mooie oude gebouwen aan de vijver worden gerestaureerd; iets…
Lees verder →
Mensen lachen, zittend op de stenen bankjes in het parkje dat centraal tussen de cafés ligt. Een bronzen beeld van een bekende schilder kijkt van een hoogte neer…
Lees verder →
De wind die over het water blaast. De geur van wateralg en vis. Zittend op de steiger, de zon in de rug, kijkend naar de boten die voorbij…
Lees verder →
Wat zou het toch mooi zijn als ik kon vliegen zoals een meeuw. De mooie uitzichten van bovenaf. De snelheid van het zweven door de opstijgende lucht. Heen…
Lees verder →