Waar zijn we mee bezig
We leven in een wereld die warmer wordt, niet alleen door de hitte van de zon, maar omdat de maatschappij in hoog tempo verhardt. De ziel van onze…
Lees verder →Verhalen
De handrem eraf: De kracht van de vrije geest
Ik kom thuis en laat de deur achter me dichtvallen. Het is stil, heerlijk stil, maar in mijn hoofd is het allesbehalve rustig. Het bruist van de gedachten,…
Lees verder →
Ik pas niet in een hokje
Weer een gesprek en vele vragenlijsten. Ze wilden weten hoe ik in elkaar zit. Dus ik heb van alles ingevuld, verteld en uitgelegd. Omdat ik hoopte dat ze…
Lees verder →
Van masker naar missie
Dom, wat voelde ik mij dom. Ik voelde me een vreemde, iemand die er nooit en nergens echt bij hoorde. Er liep een constante stroom van eenzaamheid door…
Lees verder →
Ongefilterd
Mijn wereld kent geen dimlicht. Alles staat altijd op vol vermogen. Prikkels komen binnen als een ongefilterde vloedgolf die tegen mijn fundament beukt. Wat een ander hoort, voel…
Lees verder →
De Bekende Vreemde: De Paradox van mijn Geheugen
Mijn brein is net een hogesnelheidstrein. Het raast door landschappen van complexe ideeën en legt verbanden voordat een ander de kaart heeft uitgevouwen. Ik leef in de diepte,…
Lees verder →
Onzichtbare aanwezigheid
Ik stap de kamer binnen en de deur valt zwaar achter me in het slot. De stilte hier is bedrieglijk; de lucht is dik en verstikkend. Het is…
Lees verder →
De Vrijheid van de Vreemde Vogel
Ben ik een vreemde vogel? Ja, misschien wel. Ik zie er anders uit, ik heb lang haar en ik loop niet met de massa mee. Vroeger was dat…
Lees verder →
De weg naar binnen
Het is stil in huis. De computer is opgeborgen, de schermen zijn zwart. Geen Netflix, geen ruis, geen koud blauw licht dat mijn ogen moe maakt. In de…
Lees verder →
De Paradox van Dyslexie en Hoogbegaafdheid
Het begon allemaal in mijn DNA. Dyslexie is niet iets wat je ontwikkelt; je hebt het simpelweg. Van kinds af aan is het een rode draad door mijn…
Lees verder →
Mijn plek aan het Spaarne
Hier zit ik dan, aan het Spaarne. Op mijn vaste bankje voor het Teylers Museum. De zon staat hoog aan een strakblauwe hemel. Dit is mijn lichtpuntje, maar…
Lees verder →
Een brief aan mijzelf
Dag Martijn, Ik schrijf je dit omdat ik je al een lange tijd van een afstand volg. Ik heb gezien wat je hebt moeten doorstaan en ik wil…
Lees verder →