Waakzaamheid
Het voelt als een diep ingesleten, ongeschreven automatisme: het onbewust aanspannen van elke vezel in mijn lijf nog voordat de eerste voortekenen van een storm zich aan de…
Lees verder →
Het voelt als een diep ingesleten, ongeschreven automatisme: het onbewust aanspannen van elke vezel in mijn lijf nog voordat de eerste voortekenen van een storm zich aan de…
Lees verder →
Wanneer ik naar de wereld kijk, zie ik een vreemde, omgekeerde werkelijkheid. We rennen onszelf koortsachtig voorbij, voortgejaagd door de onzichtbare zweep van het ‘moeten’. De blik is…
Lees verder →
De Spiegel van de Ongehoorde Woorden Wanneer ik afdaal in de lagen van mijn verleden, stuit ik op een uitgestrekt landschap van stilte. Het was geen vijandige omgeving,…
Lees verder →
Het begon in de diepe stilte van mijn meditatie een moment waarin de wereld eindelijk ophield met trekken en duwen aan mijn wezen. In die zeldzame rust viel…
Lees verder →
Ik zit hier in de stilte van de vroege ochtend, de tijd waarin mijn gedachten vaak de diepte opzoeken. Als ik terugkijk op mijn pad, zie ik de…
Lees verder →
De tweede helft van december vouwt zich vaak om me heen als een schrale, grijze nevel. Terwijl de wereld zich verliest in een koortsachtige jacht naar gezelligheid, voelt…
Lees verder →
Een mooie dag om naar de zee te fietsen. De tocht gaat door de duinen, waar het golvende landschap wordt afgewisseld met bossen en open duinlandschappen. Iedereen die…
Lees verder →
Diep in mijn hart, daar schuilt dat ene speciale plekje. Verborgen voor iedereen, onzichtbaar voor het oog. De rustige hartslagen slaan hun ritmisch akkoord. Zelfs op de meest…
Lees verder →
In de serene stilte van mijn meditatie, zo diep als het wateroppervlak van een oud meer dat mijn ogen weerspiegelt, heb ik een fundamentele waarheid gezien. Het was…
Lees verder →
Een energie in mij, niet altijd stormachtig voelbaar, maar wel altijd diepgaand en fundamenteel aanwezig. Ze sluimert diep vanbinnen, soms als een zacht gloeiende waakvlam die geruststellend warmte…
Lees verder →
Zittend op het bankje, waar de laatste waterdruppels glinsteren als diamanten op het donkere hout, voel ik de frisse kilte van de net verdwenen bui. Aan de overkant…
Lees verder →
De echo is voor mij het naklinken van de klanken uit het verleden. Het is een reis terug naar mijn gevoelswereld, een resonerende weerklank van het verleden. Het…
Lees verder →