Een brief aan mijzelf
Dag Martijn, Ik schrijf je dit omdat ik je al een lange tijd van een afstand volg. Ik heb gezien wat je hebt moeten doorstaan en ik wil…
Lees verder →Verhalen
Waakzaamheid
Het voelt als een diep ingesleten, ongeschreven automatisme: het onbewust aanspannen van elke vezel in mijn lijf nog voordat de eerste voortekenen van een storm zich aan de…
Lees verder →
Vertraging en overprikkelijking
Wanneer ik naar de wereld kijk, zie ik een vreemde, omgekeerde werkelijkheid. We rennen onszelf koortsachtig voorbij, voortgejaagd door de onzichtbare zweep van het ‘moeten’. De blik is…
Lees verder →
Van Beoordelen naar Bewonderen: De Transformatie van mijn Complimenten
De Spiegel van de Ongehoorde Woorden Wanneer ik afdaal in de lagen van mijn verleden, stuit ik op een uitgestrekt landschap van stilte. Het was geen vijandige omgeving,…
Lees verder →
Mijn Nieuwe Fundament: Van Redder & Helper naar Aanhoorder
Het begon in de diepe stilte van mijn meditatie een moment waarin de wereld eindelijk ophield met trekken en duwen aan mijn wezen. In die zeldzame rust viel…
Lees verder →
Één stap,
Ik zit hier in de stilte van de vroege ochtend, de tijd waarin mijn gedachten vaak de diepte opzoeken. Als ik terugkijk op mijn pad, zie ik de…
Lees verder →
De Geboorte van Verbinding
De tweede helft van december vouwt zich vaak om me heen als een schrale, grijze nevel. Terwijl de wereld zich verliest in een koortsachtige jacht naar gezelligheid, voelt…
Lees verder →
Zee(honden)
Een mooie dag om naar de zee te fietsen. De tocht gaat door de duinen, waar het golvende landschap wordt afgewisseld met bossen en open duinlandschappen. Iedereen die…
Lees verder →
Synchronisatie is de Sleutel
Diep in mijn hart, daar schuilt dat ene speciale plekje. Verborgen voor iedereen, onzichtbaar voor het oog. De rustige hartslagen slaan hun ritmisch akkoord. Zelfs op de meest…
Lees verder →
Mijn Ware Zijn
In de serene stilte van mijn meditatie, zo diep als het wateroppervlak van een oud meer dat mijn ogen weerspiegelt, heb ik een fundamentele waarheid gezien. Het was…
Lees verder →
De kracht in mijn kern
Een energie in mij, niet altijd stormachtig voelbaar, maar wel altijd diepgaand en fundamenteel aanwezig. Ze sluimert diep vanbinnen, soms als een zacht gloeiende waakvlam die geruststellend warmte…
Lees verder →
Het Bankje aan het Water
Zittend op het bankje, waar de laatste waterdruppels glinsteren als diamanten op het donkere hout, voel ik de frisse kilte van de net verdwenen bui. Aan de overkant…
Lees verder →